سفارش تبلیغ
هاست ایران
هاست ایران
درباره
شهید علی طاهریان[0]

شهید شاعر حاج علی آقا طاهریان در سال 1295 در شهرستان سمنان چشم به جهان گشود و در آذرماه سال 1360 در عملیات آزاد سازی بستان به فیض شهادت نائل گشت. مزار مطهر ایشان در گلزار شهدای امامزاده یحیی سمنان می باشد. شایان ذکر است ایشان مسن ترین شهید سمنان و از پرچمداران دوران دفاع مقدس می باشد.
ویرایش
منوی اصلی
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
صفحات اختصاصی
پخش زنده حرم ها
پخش زنده حرم
امکانات دیگر
آمار و اطلاعات

بازدید امروز : 11
بازدید دیروز : 67
کل بازدید : 10227
تعداد کل یاد داشت ها : 90
آخرین بازدید : 98/5/30    ساعت : 1:1 ص

                                                       نا مرادی

جستجو کردم نصیبم روزی خالص نشد               هر چه کوشیدم ز کوشیدن مرا حاصل نشد

کوه و دشت و دره و صحرا دویدم زان نشد           کسب و کار و خانه و بازار من کامل نشد

هر چه کردندم نصیحت بهر من باور نشد             آنچه را که قسمتم کردند بالاتر نشد

روزها بشمردم اما کار من بهتر نشد                   جامه و کفش و کلاهم نیز بالاتر نشد

سرزنش کردم به نفس و نفس دون ساکت نشد   مشورت با عقل کردم او مرا یاور نشد

عشق در سر پروریدم تیر آن کامل نشد               خویش و قوم و دوستان هرگز مرا یاور نشد

هیچ یک فرزند من اندر جهان عاقل نشد              رخت بر بستم ز دنیا، نفس مرا باور نشد

جستجو کردم به دنیا عاقلی پیدا نشد                 لیک می دانم کسی نیز همچون من غافل نشد

         

                                                                   دیوان شهید طاهریان-صفحه ی 65

 







نظرات دیدگاه شما   
      

                                                             حج چیست

خواهی ار عازم شوی بر کعبه ی حق بهر حج     راستی را پیشه بنما، پا منه زین پس تو کج

در پس آن، کارها را واگذاری بر خدا                   فکر باطل گر به سر داری نما آن را رها

حب دنیای دنی از لوح دل یکسر بشو                با صفا و راستی شو با خدایت روبرو

خویشتن را پاک کن از زشتی و از هر دغل          تا شود مقبول درگاهش ز نیکی عمل

دین مردم گر به گردن، مر تو را شد کن ادا          حاجت خویشان خود تا می توانی کن روا

تکیه بر ثروت مکن هرگز مکن زان اعتماد             جایش، واصل کن بنفس هم به شیطانت جهاد

صله ی ارحام را آور بجا ای نیک راه                   صله آمد فرض، بهر نیک مردان خدا

دست را باید بشویی بعد از مال جهان               مال و اولاد هست دشمن بشنو از حق این کلام

خویش را آماده بنما، کن وصیت زین سفر            تو نمی دانی چه آید بر سرت ای بی خبر

با رفیقان کن نکویی زین سفر جان پدر               می شوی مهمان حق، بنمای احساس خطر

بذل و بخشش پیشه بنما از بدی ها کن حذر       باش با اخلاق نیکو زین سفر جان پدر

توبه باید کرد، مانند نصوح از هر گناه                   جامه ی صدق و صفا جان پدر بر تن نما

نیتت نیکو نما با صد خضوع احرام بند                  پاک بنما خویشتن را از بدی و ناپسند

کن تصور هست احرامت ببر باشد کفن               عمر تو بر باد رفت و زشت گفتار از سخن

خویش را پاکیزه بنما، گوی لبیک خدا                  دست بردار جز خدایت از تمامی هوی

تا نماید لذت شکر و ثنا در تو اثر                         زین صفت گردی ز خویشت بی خبر

جانب کعبه نما رو با دو صد عجز و نیاز                 عهد خود تجدید کن با جان و دل بنما نماز

هروله باید نمایی تا رهایی از ریا                        کبر بگذار و دگر یکرنگ شو با کبریا

فرض کن اندر قیامت حاضری نزد خدا                  باش عاشق در بر حق جستجو کن از لقا

ار ز غفلت نفس خواهد یابدش کل وجودت           خویش را اندر سپاه رب در آر، ای خوش سرشت

از گناهان گذشته نزد حق کن اعتراف                  توبه باید کرد زان پس از تمام انحراف

بعد، عهد خویش را تجدید بنما با خدا                   عهد بنما فرض حق، زین پس تو بنمایی ادا

طرد له کن تا شود روح و روانت در صعود               تا پذیرد جمله اعمال تو  آن سلطان جود

معنی قربان نمودن هست کشتن نفس خویش     تا شود مقبول حق، حق خوانده ات در نزد خویش

رمی جمرات ساز، باید شهوتت را سر بری            رأس را بتراشی و زان پس نمایی رهبری

در طواف آخرین بنما وداع آن خانه را                     خویشتن را ده پناه، مر صاحب آن خانه را

در قضایش باش راضی هر چه آید بر سرت             بوده ی در غفلت و نسیان، طلب کن مغفرت

 

                                                                   دیوان شهید طاهریان صفحات 17 و 18 

 







نظرات دیدگاه شما   
      
خم غدیر
سه شنبه 97/6/6

                                                              خم غدیر

ز امر حق جبرئیل، نزول کرد از سماء              تا که پیامبر کند، وظیفه ی خود ادا

پیامبر نیک نام  لیک ز خوف جهان                 نکرده اسرار فاش، به مردمان جبان

گفت اگر راز را من بکنم آشکار                     خلق گریزان شود بی عدد و بی شمار

بار دگر سوی حق بیامدش جبرئیل                بامر یزدان پاک خدای فرد جلیل

اگر نگویی به خلق، هوی شود کار تو             سود ندارد دگر، رسالت و کار تو

کرد ز دستور حق پیامبر نیک نام                   فاش و عیان از علی، گفت به مردم کلام

ولی از این گفتگو غلغله باشد بپا                  کینه و کفر ایشان، در آمد از سینه ها

جهاز اشتر نمود روی هم انباشته                 وزان جهاز شتر، منبری شد ساخته

گفت به مردم کنون، خدای ما خواسته           خلیفه ی بعد من علیست بی واسطه

هر که شناسد مرا هر چه بگویم کنون           خلیفه ی بعد من این علی ذوفنون

هر که نماید قبول ندارمش احتیاج                 دین و مذهب جداست هر که نماید لجاج

گشت عیان این سخن، امید دونان برید          غیظ به کفار دون به حد اعلا رسید

هر که به دل کفر داشت به امتحان شد پدید   شد بسقر جای او، چون ره شیطان گزید

گفت هر آنکس کند ز گفته ی من نکول          ز گمرهی تا ابد، رفیق دیو است و غول

عیان چو شد این سخن، ز امر حق شد نزول   هوش ز سرها پرید، مات شدندی عقول

لیک شده در غضب ز گفته های رسول          به ظاهر آنروز کرد، تمام مردم قبول

نمود بخ بخ بسی، چو آیه شدی نزول            آن عمر بد ستیز، کو بدتر از دیو و غول

سوره ی والنجم کرد، نزول بهر رسول             ز صدق گفتار او خدا نموده قبول

چو امتحان شد پدید، جمله نمودند نکول         که سوره از صدق وی، نموده بودی نزول

هر که علی را شناخت، بر دل او نور باد          هر آن نموده ابا، در سقر و نار باد

هر آن شدی منعرف، بحصن داخل شدی        پلید بودی اگر، به پاک مبدل شدی

بگویمت این سخن، اگر تو مایل شوی            چو گوشوار طلا، به گوش لایق شوی

اشاره گر او کند، شمس شود سرنگون          فلک ز گردش فتد، یقینم از آزمون

خدا چو مداح بود، چه گویمش من کنون          هست ز بعد رسول از همه عالم فزون

نعمت از این بیش نیست ز ما ز پروردگار          رحم نموده خدا به هر صغار و کبار

بدیعه از حق بود به ما ز هشت و  چهار           منت حق شد به خلق، بی عدد و بی شمار

جز ره احمد گذر، از همه دین و ملل                علی و آلش تو را، رهاند از هر خلل

آیه ی اکمل لکم، بود نجم غدیر                     شاه ولایت شدی، بجمله مردم اسیر

غیظ به کفار دون، به حد اعلا رسید                گشت عیان این سخن، امید دونان برید

بهتر از این روز خم، در این جهان کس ندید       خواست خدا تا کند جدای، نیک و پلید

نمود حق امتحان، نعمت خود در عیان             تا که نماند دگر عذر بخلق جهان

شد سخن حق تمام، بر همه ی خاص و عام    رساند ابلاغ را بر همه پیر و جوان

شدند اندر حسد، بمثل قابیل دون                  شد همگی متفق، بود جگرها چو خون

بعد پیامبر شدند ز حیله اندر قیام                   غصب خلافت نمود آن عمر شوم خام

بهر سیاست بداد همی به بوبکر مقام             تا که شود مستقر، شود به مردم امام

کرد همی دور خود، چو سامری او عوام           شورشی بر پا نمود، او ز بهر انتقام

جمله گرفتند گاو، چو سامری قوم خام            منشا آن شد عمر، بهر مکان و مقام

نفس و هوی کردشان، مایل بدنیای دون          جانب دوزخ شدند، جمله ی ایشان روان

بود چو شیطان و نفس، با همه ایشان قرین     در ره زشتی شدند، باسفل السافلین

شود به هر دوره ای، خلق خدا امتحان            تا که کدامین شود به نیک بختی عیان

کنون تو را امتحان، کند ز راه جهاد                  نمی کند سرکشی، مردم نیکو نهاد

 

                                                             دیوان شهید طاهریان صفحات 71و 72

 







نظرات دیدگاه شما   
      

                                             خلق نیکو

زینت خود ساز اخلاق نکو                  زیور دنیا و اخری شد بدو

حاتم عصر است اخلاق ای عزیز          کز وی آسوده بود برنا و پیر

سفره ای گسترده باشد صبح و شام   فیض بخش است از برای خاص و عام

شاخه ای باشد ز اشجار بهشت         هر که آن را یافت جایش شد بهشت

می دهد دانم حسد ایمان بباد            همچو نخل تلخ که جز تلخی نداد

دیگر از کبر و منیت درگذر                   کن ز حرص و شهوت دنیا حذر

بطن خود را تو مکن پر ز حرام              فرج خود را حفظ کن تو ای همام

گر نمودی عهد، نما بر آن وفا              تهمت و غیبت نگو هم ناسزا

از دو رویی و دغل شو بر کنار             حاجتی خواهی، بحق دستی بر آر

                                                 

                                                 دیوان شهید طاهریان-صفحه ی 326

 







نظرات دیدگاه شما   
      

                                                            در حلم و بردباری

                     بردبار آنکو حق گوید مدام               خلق را در حق او باشد کلام

                     راست گوید، مردمان بی فروغ         صدق او را جمله دانندی دروغ

                     بی سبب خیزند بر آزار او                طعنه ها آرند اندر کار او

                     خوار و بی قدرش نمایند آنچنان        که شود از خواریش گریان جهان

                     این چنین است حالت مرد حلیم       حلم، مصباح خداوند علیم

                     گر تو را از حلم شد تیغی به دست   می نیارد هیچ کس بر تو شکست

                     تیغ حلم از تیغ آهن تیزتر                 بل ز صد لشکر ظفر انگیزتر

کسی که متحمل آزار خلق شود و بر جفای آنان شکیبایی نورزد از خشنودی خداوند بهره مند نمی گردد. زیرا رضایت خدا همواره توام با آزار دیدن از خلق است.

                      ار تو می خواهی رضای کردگار         از جفای خلق کمتر کن فرار

حلم آن زمان واقع می شود که کسی به تو بدی می کند و تو هم از عهده ی انتقام او بر می آیی، در عین حال از کرده ی او درگذری.

                       در گذر ای میر بر سختی او             در نگر در درد و بد بختی او

                       تا ز جرمت هم خدا عفوی کند          ذلتت را مغفرت در آکند

                       تو به عزلت بس سبو بشکسته ای    بر امید عفو، دل بربسته ای

                       عفو کن تا عفو یابی در جزا              می شکافد مو قدر اندر سزا 

                        مو شکاف، اندر قدر ای هوشیار       قصه ی ما را تو نیکو گوشدار

                                         

                                                                         دیوان شهید طاهریان -صفحه ی 277

 







نظرات دیدگاه   
      
<      1   2   3   4